Skip to main content

Recensie 2 juli 2023

Het Hortusconcert

Weer een uitverkochte tuin vol muziekliefhebbers en familie & vrienden van leden van Flos Campi. Mooi weer, prachtige bloeiende tuin en een aansprekend programma.
Het koor zong een gevarieerd boeket vol liederen over bloemen, hoe toepasselijk in de Hortus. En orkest speelde symfonie nr. 35 van Mozart, de zogenaamde Haffner-symphonie. Na de gezellige pauze, waarbij sommige bezoekers kuierden door de mooie Hortus-tuin speelde het orkest De Notenkraker-suite van Tjaikovsky. De veertienjarige Anaïs Later was verteller tussen de delen met een Nijmeegs getinte versie van het ballet-verhaal. En het concert eindigde met de bekende bloemenwals en de woorden van Anaïs ( en het publiek): en …ze leefden nog lang en gelukkig…….

Lees verder


12 april 2023 in De Vereeniging

Jubileumconcert 60 jaar Flos Campi

Woensdag 12 april 2023 was het dan eindelijk zo ver. Na maanden hard repeteren verzamelden we ons in de Vereeniging voor ons jubileumconcert. De artiesteningang bleek aan een andere kant dan ik dacht: de Vereeniging is gerenoveerd en er is een stuk aangebouwd om meer ruimte te krijgen voor het artiestengedeelte. Die bestond uit een ruime ontvangstkamer en een nog ruimere artiestenfoyer plus daarnaast diverse kleedkamers. Allemaal prachtig en luxe ingericht. En ruim genoeg voor onze 60 koor- en 40 orkestleden. Dat was even iets anders dan de vorige keer, toen we op elkaar gepropt zaten op kleine stoeltjes in een kerkzaaltje.
We wisten al dat we veel kaartjes verkocht hadden: 849! Maar dat weten is nog iets anders dan de ervaring van een enorm grote, volle zaal, waar het echt even zoeken was naar familie en vrienden. Vol enthousiasme begonnen we ons concert met het Te Deum van Haydn. Het zingen was fantastisch. Met de volle zaal was de nagalm verdwenen, die bij het inzingen nog goed te horen was. Manolis Levendis dirigeerde met veel allure – wat jammer toch dat hij er mee gestopt is – en ik voelde me net zo feestelijk als de muziek die we zongen. Het plezier spatte er volgens mij bij ons allemaal van af. Het samenspel met het orkest verliep uitstekend. Een geweldige opening van ons jubileumconcert.
Daarna stond voor het orkest het prachtige celloconcert van Dvorák op het programma. Het orkest en soliste Inge Grevink speelden betoverend: de zaal werd zo stil dat je regelmatig een speld kon horen vallen. De diverse solopartijen bij de blazers werden prachtig gespeeld. Alsof het allemaal professionals zijn in plaats van amateurmusici!
In de pauze gingen sommigen van ons even naar het publiek en kwamen terug met de feedback dat het prachtig was, maar dat het koor niet altijd voldoende boven het orkest uitkwam. Die mening bleek overigens niet door iedereen gedeeld te worden. Achteraf hoorde ik zelf van twee mensen, die naast elkaar gezeten hadden, dat de één het koor wel wat te zacht had gevonden en de ander niet. Op opnames die door iemand uit het publiek gemaakt waren en gedeeld werden in de koor-app, is inderdaad te horen dat we bij Haydn wat zachter zongen. Of het té zacht was, is dan kennelijk een kwestie van smaak. Overigens is het voor ons als koor vaak niet eenvoudig om boven het enorme geluid van het orkest uit te komen. Zeker als er veel koper meespeelt. Maar nu hadden we een groot koor, dankzij veel gastzangers. Dus dat was het probleem niet.
Daarna brachten we gezamenlijk het Lauda Sion van Mendelssohn ten gehore met vier solisten van het vocaal ensemble Omnitet. De sopraan – die de week ervoor bij de generale repetitie nog met griep in bed lag – had gelukkig haar stem weer terug en zong ontroerend mooi. Ook de andere solisten schitterden. En de feedback uit het publiek zal doorgewerkt hebben, want na de pauze was volgens dezelfde recensenten uit het publiek de balans prima.
Het publiek was erg enthousiast en bleef lang klappen. Na alle bloemen en buigingen leken we te lang hebben gewacht met de geplande toegift: opeens begonnen veel mensen weg te lopen. Het was inmiddels ook al half elf. Veel publiek bleef in de foyer napraten. Overal kregen we lovende feedback te horen op ons super geslaagd en feestelijk optreden. Een betere start van ons jubileumjaar hadden we ons niet kunnen wensen!

14 april, 2023, Marike de Valk, koorlid


Lees verder

Buren


Impressie van een koorlid

BUREN, twee koren en een orkest

Op 18 en 19 november 2022 was het dan zover: het optreden van ons koor en orkest samen met het Projectkoor Gelderland.

Op 18 en 19 november 2022 was het dan zover: het optreden van ons koor en orkest samen met het Projectkoor Gelderland. De dirigenten hadden een ambitieus programma samengesteld: de Symphony nr 2 van Hubert Parry, het Te Deum in G van Vaughan Williams, de Messe in C van Rheinberger en nog drie liederen van Helen Ostaphew, waarvan we er uiteindelijk helaas maar één hebben uitgevoerd. Composities dus van componisten uit onze buurlanden Duitsland en Engeland. Vandaar de gekozen titel: Buren.

Integratie met een ander koor

Omdat we graag een keer werken wilden uitvoeren voor een groot koor hadden we de samenwerking gezocht met Projectkoor Gelderland.  Het samengaan van twee koren en een orkest en het zingen/spelen onder een andere dirigent bleek echter geen peulenschil, zeker niet waar het andere koor een projectkoor betrof. 

Zij waren gewend aan repetitiedagen van 10 tot 16 uur. Wij waren gewend aan wekelijkse repetities van 19.45 tot 22.15. 

Zij waren gewend aan Wolfgang Lange als dirigent: een zeer bekwame, technisch uitstekend onderlegde, strenge dirigent met veel aandacht voor zuiverheid en klank. Wij aan Manolis Levendis: een koordirigent die dezelfde doelen beoogt maar die met een beeldende, op contact en plezier gerichte pedagogiek bereikt. En aan Dick Bolt, een orkestdirigent die met veel warmte en vertrouwen het orkest al jaren tot prima prestaties leidt. (Manolis was bij dit concert alleen onze repetitor en zong bij de uitvoeringen zelf mee.) Het was voor ons Flossers (leden van Flos -Campi) dus echt wennen aan Wolfgang.

De integratie tussen beide koren was ook anderszins een punt: de neiging bestond om steeds naast eigen vertrouwde koormaatjes te gaan staan. Wolfgang zette ons echter door elkaar. Dat bleek een goeie zet: de onderlinge afstemming groeide en leidde onder andere ook tot veel gastzangers van PKG bij ons huidige project: ons jubileumconcert! ????

De concerten

Het repeteren met Wolfgang was keihard werken, waarbij we regelmatig het gevoel kregen: dit is te hoog gegrepen, dit krijgen we nooit voor elkaar! We waren dan ook best wel zenuwachtig, die vrijdagavond in de uitverkochte Boskapel in Nijmegen, waar ons eerste concert zou plaats vinden. 

Het inzingen en -spelen stelde ons echter al gerust: de akoestiek was zoveel beter dan in onze repetitieruimte. Hier sloeg het geluid niet dood en hoorden we terug wat we zongen of speelden. Daardoor was de zuiverheid ineens geen punt meer en haalden we met gemak alle hoge noten, waar Rheinberger in deze mis zo kwistig mee strooit.

Dat bleek ook tijdens het concert. Wolfgang en Dick maakten ons duidelijk dat we het prima deden. En het publiek reageerde laaiend enthousiast: we bleken van menigeen de verwachtingen overtroffen te hebben.

We moesten echter nog een keer optreden: de volgende avond zongen we in de Vredebergkapel in Oosterbeek. Helaas was het hier lang niet uitverkocht. En de akoestiek was aanzienlijk minder goed. Voor ons eigen gevoel presteerden we hier dan ook veel minder goed dan de avond ervoor. Toch was het publiek opnieuw erg enthousiast. Kennelijk lagen onze eigen normen erg hoog ???? . 

We sloten onze concerten af met een hapje en een drankje. Alles bij elkaar was het goed gegaan en hadden we weer veel geleerd. Dat zal zeker in ons komende concert te horen zijn!

Marike de Vlak
(Sopraan)

naar Startpagina


Lees verder

Hortusconcert 2019


Recensie Hortusconcert 2019

Steeds succesvoller

Onze Hortusconcerten worden nog steeds ieder jaar succesvoller wat betreft de toestroom van het publiek. Dit jaar was de Hortus een week voor het concert uitverkocht! Hoge verwachtingen dus, die we graag wilden waarmaken.
Er werd gekozen voor een avontuurlijk programma met o.a. Argentijnse Tango’s.
Het koor had haar debuut met de nieuwe koordirigente Fiona Ellis. Fiona leidde het koor met vaste hand door de lastige Zuid-Amerikaanse ritmes. Het was hoorbaar dat het koor de afgelopen maanden gegroeid is, zowel in aantal als in klank. Dat kwam helemaal mooi tot uiting in The Spanish Serenade van Edward Elgar, bij dit werk samen met het orkest.
Het orkest speelde voor de pauze symfonie nr 31, de Parijse, van Mozart en de 2e suite ‘l Arlesienne van George Bizet. ‘l Arlesienne heeft naast imposante tutti orkest passages, prachtige verstilde solo’s voor verschillende houtblazers en hoorn. De fluitsolo in het 3e deel werd schitterend vertolkt door Ellen van der Holst, die helaas haar laatste concert bij Flos Campi speelde. Wij namen afscheid van haar. Ook 1e klarinetiste Sofie Martinet-Ebben gaat ons helaas verlaten.
Na de pauze speelde het orkest 4 tango’s met de vioolsolist Radboud Post, een specialist in Argentijnse Tango. Hij heeft de strijkers van het orkest veel kunnen leren over de manier van spelen bij de tango. De tango’s werden opgeluisterd door het tango danspaar Merel en Robert, die de sfeer een extra zwoel tintje gaven.
Ondanks de twijfelachtige weersvoorspellingen werd dit concert een echte zomerse belevenis.

Lees verder

Hortus Arcadië 2017


Recensie juli 2017

Flos Campi in de Hortus Arcadië

Verslag van Paulien Hagers (voorzitter)

Dit concert was een jubileum, Flos Campi trad gisteren voor de tiende keer op rij op in de Hortus Arcadië. Een prachtige traditie, die ieder jaar succesvoller wordt, gemeten naar het aantal bezoekers.

Ook muzikaal kan het concert van gisteren een succes genoemd worden. 

De première van ‘Retired’, een gedicht op muziek van Frans Vermeerssen was een ware uitdaging voor orkest, dirigent en sopraan, die goed werd ontvangen, getuige de reacties uit het publiek. De sopraan Irene Hoogveld vertolkte met verve het tragi-komische gedicht. De grote contrasten zowel in de melodie als de ritmiek maken dit werk echt een belevenis. De componist was aanwezig bij het concert.

De overige werken werden eveneens met enthousiasme en bevlogenheid gebracht. En dat alles onder een stralend blauwe hemel in een verrukkelijk geurende bloementuin.

Er mogen nog veel jaren aan deze traditie worden toegevoegd!

Sopraan Irene Hoogveld


Lees verder

Hortusconcert juli 2022


Recensie concert juli 2022

Het Hortusconcert

Een terugblik van binnenuit

Op 3 juli j.l. vond het jaarlijkse Hortusconcert van koor en orkest van Flos Campi plaats. Van tevoren werd mij als nieuw koorlid door iedereen verteld, dat dit echt iets speciaals was: super gezellig, meestal wat lichtere muziek dan bij andere concerten, prachtig om samen te zingen en te spelen in de bloeiende tuin en altijd uitverkocht. Ik was dan ook zeer benieuwd.

Met een buitenconcert ben je afhankelijk van het weer. De weergoden waren ons echter welgezind: de zon scheen en het bleef de hele middag droog! Wel moest het koor helaas vier bassen missen door corona. De overige bassen weerden zich echter prima.

Het programma

Van tevoren hadden we als koor en orkest natuurlijk samen gerepeteerd. Dus ik had het orkest al wel gehoord. Hun optreden verraste mij echter: ze speelden nog veel beter dan in de repetitieruimte in het SSGN! Als amateurorkest klonk het in mijn oren behoorlijk professioneel tijdens de uitvoering van  “Variaties op een thema van Joseph Haydn” en daarna drie Hongaarse Dansen, van de componist Johannes Brahms.

Daarna brachten we gezamenlijk twee liederen van John Rutter ten gehore en een van Bill Whelan. Onze koordirigent Emmanouil Levendis dirigeerde hierbij ook het orkest. Bij het nummer van Bill Whelan had hij zelf het arrangement voor het orkest geschreven. Janne Paardenkoper zong bij dit lied de solo. Helaas bleek de geluidsapparatuur niet goed te werken waardoor het publiek haar prachtige stem niet overal goed kon horen.

Het volgende lied was The Road Home van Stephen Paulus. Een a capella lied, waarbij de orkestleden met de koorleden mee mochten zingen. Een hele prestatie, zeker waar ze natuurlijk niet per stemsoort gegroepeerd zaten!

Als toegift zongen we als koor a capella Emerald Stream van Seth Houston. Het enthousiasme spoot er van af, waardoor we wel wat op hol sloegen…????

In de pauze was het onder het genot van een drankje een heel gezellig gebeuren met alle vrienden, familie en bekenden onder het publiek.

Na de pauze speelde het orkest het Cortège de Bacchus uit het ballet Sylvia van Leo Delibes. Daarna waagde het zich in andere sferen dan normaal met Favorites en The Typewriter van Leroy Anderson. De solist in dit laatste stuk (Emmanouil Levendis) maakte onverwacht een complete act van zijn entree inclusief een hilarisch telefoontje met zijn moeder. Geheel in stijl met het ook verder humoristische stuk waarbij de solo op een oude typemachine gespeeld wordt. Dirigent Dick Bolt liet zich niet van de wijs brengen door zijn solist en dirigeerde ook dit stuk met verve.

Waardering

Het publiek reageerde in de pauze en na afloop met grote waardering op het concert. Naast lovende woorden over de kwaliteit van de uitvoering hoorde ik vooral complimenten over het zichtbare enthousiasme van zowel koor als orkest. In combinatie met de bloeiende Hortus en het prachtige weer zorgde dit alles voor een zeer aangenaam en geslaagd zondagmiddagconcert. Ik kan niet anders dan constateren dat mij niets teveel was beloofd: een Hortusconcert is een ontzettend leuke en bijzondere belevenis.

Marike de Valk
Een nieuw en enthousiast koorlid


Lees verder

Recensie door luisteraars van concert 14 mei

Een reactie van enkele luisteraars op het concert van mei 2022

Flos Campi is de laatste jaren een echt orkest geworden. Het samenspel is gegroeid, waardoor we steeds meer van de gebrachte muziek zijn gaan genieten. Dat geldt zeker voor de negende symfonie van Antonín Dvořák, met de extra leden van het Nijmeegs Koper Konsort erbij. Flos Campi heeft een mooie balans tussen verschillende orkestpartijen bereikt met een goed volgehouden ritme.

Het programma van vóór de pauze werd verzorgd door het Nijmeegs Koper Konsort dat ons trakteerde op een heel fraaie uitvoering.

We verheugen ons op het volgende concert.

Antoinette & Bob
Mei 2022

Lees verder